Toplam 3,5 Milyon üye. 1.000 kullanıcı içeride.
 

GİRİŞ

İlişkimin kenarı

Uzmanından 26 Ekim 2011

Kendimi birden ilişkimin kenarında buldum. Aynı zamanda pencerenin de önündeydim. Sahneyi tamamlamak için bir sigara yakıp kısık gözlerle uzaklara bakmaya başladım. Hava da havaya girip aniden karardı, puslu bir öğleden sonrası oldu. Aslında sabahtı. Herşey hazır olduğuna göre ilişkimin muhasebesine başlayabilirdim. Hatta büyük düşünüp bir içsel yolculuk mu yapsaydım? Ancak gelin görün ki ne muhasebeden anlardım ne de içsel yolculuğa nereden ve hangi araçla çıkılacağını biliyordum.

Derken içimde bir yerlerden gelen cılız bir ses duydum.  İç ses !? “Sen bu ilişkinin kenarına birden gelmedin ki “ diyordu. “Sayısız işaret vardı ama hiçbirini görmedin ya da görmek istemedin.” Ardından beynimin duvarına bir takım görüntüler yansıtmaya başladı. Bitmek tükenmek bilmeyen, bir yere de varmayan kavgalarımız, birbirimizi dinlemeden yaptığımız konuşmalar, giderek artan, üstümüze uğursuz bir sis gibi çöken yalnızlık duygusu, geceleri yanağa dokundurulan cılız bir öpücükle yatmalarımız, yatakta birbirimize sırtımızı dönerek gözlermiz açık uyuyuşlarımız, uyuyamayışlarımız, sevişemeyişlerimiz…

En sonunda artık kavga bile etmiyorduk. Bütün bunlar aslında bir sürecin aşamalarıydı. Ve ben, bu aşamalardan tıpış tıpış kendi ayaklarımla yürüyerek geçmiştim. Herhangi bir ilişkinin kenarına  aniden gelinmiyordu. Kimi zaman da ilişkilerimizi zaten kenarda kuruyorduk. Dere yatağına yapılan derme çatma evler gibi böyle ilişkiler ilk yağmurda yıkılıp gidiyordu.

Gözlerim kısık tutulmaktan yorulmuş, sigaralarım bitmiş, üstelik hava da açmıştı. Bu da bir işaretti ve ben bu sefer  işaretleri görmeye kararlıydım. Evet ilişkim bitmişti. Ama hayat devam ediyordu. Odanın içine kadar giren güneşi izleyerek pencerenin önünden çekildim.




canlibomba1 13 Ocak 2013 07:15
oda iyimiş : )
Kapat